Na Guadeloupe gaan we naar een rij eilandjes die op een iets
westelijker cirkelboog liggen.
De vulkaan van Montserrat is nog steeds erg actief.
![]() |
actieve vulkaan op Montserrat |
Het daarop volgende eiland, Nevis, bestaat min of meer uit
één vulkaan, waardoor het eiland een prachtig silhouet heeft.
Nevis heeft relatief weinig bebouwing, waardoor de
flanken prachtig groen zijn.
Charlestown, de hoofdstad, is een leuk plaatsje.
Af en toe zijn de zonsondergangen prachtig. 2 deelnemers van
de 600 mijls race (RORC Caribbean 600) zorgen ervoor dat ons uitzicht nog mooier
wordt.
Na een korte stop op St Kitts, gaan we naar een stukje
vulkanisch Nederland, namelijk Sint Eustatius.
Er zijn maar een handjevol
zeilboten die dit eiland aandoen. De redenen? Slechte ankerplek omdat er
meestal veel golven staan en een niet erg interessant eiland. Het eerste
argument moeten we helaas onderschrijven; we liggen er verschrikkelijk te
hotseklotsen!![]()
![]() |
zo was het vroeger |
![]() |
en zo is het nu na jarenlange kustafslag |
![]() |
opgegraven restanten oud pakhuis |
![]() |
gerestaureerd pakhuis |
![]() |
restanten pier |
De Nederlandse invloed is duidelijk merkbaar in de
bouwstijl.
![]() |
Fort Oranje |
En inmiddels is het echt een stukje Nederland.
Langzaam maar zeker worden steeds meer delen van de stad
opgeknapt, maar er staan ook nog erg veel krotten.
![]() |
ook dit is Oranjestad |
We beklimmen de vulkaan.
Onderweg zien we erg veel krabben.
Op de kraterrand genieten we van een prachtig uitzicht
![]() |
steile binnenflank van de krater met grote, oude bomen |
Door het oncomfortabele gehotseklots besluiten we eerst maar
even naar een rustige ankerplek te verkassen. En dat wordt St Barthelemy. Dit
is een zeer welvarend eiland dat ook veel bezocht wordt door megajachten.
Ook het naastgelegen onbewoonde eiland Ile Fourchue vinden
we erg mooi.
Na deze rustige ankerplekken gaan we naar het volgende
stukje Nederland, Saba.
![]() |
Onder vol tuig (!) naar Saba |
Dit is een eilandje dat vrijwel alleen uit steile bergwanden bestaat. De eerste dag liggen we er opvallend rustig aan een mooringboei.
Het is een keurig aangeharkt eilandje met een kenmerkende
bouwstijl.
Het eiland is erg geliefd bij wandelaars en duikers, maar gelukkig blijft het toerisme kleinschalig. We maken een vermoeiende, maar prachtige wandeling naar het hoogste punt van het Koninkrijk der Nederlanden (877 m).
![]() |
Sinaasappels, papaya's en bananen |
Jammer genoeg wacht ons boven geen mooi uitzicht.
Helaas loopt er de volgende dag een stevige swell (lange
golven) langs het eiland. Gelukkig komen wind en golven uit dezelfde richting
en liggen we nog redelijk comfortabel met de kop in de golven. Wel bijzonder om
in een dergelijke oceaandeining aan een mooringboei te liggen! ‘s nachts valt
de wind echter vrijwel weg en wordt de boot door de stroom dwars op de golven
geduwd. Een achteranker om de kop in de golven te houden is niet mogelijk:
ankeren is niet toegestaan en bovendien is het te diep. Dus dat betekent een
nachtje erg oncomfortabel hotseklotsen. Maar ja, je moet wat over hebben voor
zoveel moois…..
Voor het eerst tijdens onze reis moeten we even serieus
klussen aan onze boot. Een aantal ramen lekken en de zoutwaterpomp in de keuken
blijkt te lekken. Daarnaast is een pal in een lier gebroken en heeft deze de
lier intern beschadigd. Sint Maarten heeft twee grote watersportwinkels, waar
we de meeste benodigde spullen hebben kunnen kopen. Een goede reden dus om naast
de Heineken regatta het super toeristische Sint Maarten te trotseren.
Tijdens het klussen worden we regelmatig afgeleid door al het moois dat er rondvaart.
![]() |
De oude Johnny be Bad van Richard, nu de Johnny be Good |